Sarah Strosse
schilderkunst
Sarah Strosse, die haar opleiding schilderkunst aan het KASK heeft afgerond in 2004, creëert werken met olieverf op doek, kleine stillevens op houtkarton of olieverfschilderijtjes op afgietsels van oude fotolijsten in gips.
De objecten in haar stillevens krijgen een intiem, poëtisch en sfeervol karakter door de subtiele nuances van het licht die het object raken.
Het werk van Sarah Strosse met de ogen en oogbollen roept een krachtig gevoel van vervreemding op doordat deze zich losmaken van hun natuurlijke omgeving en context. Het ziende oog verschijnt bij haar werk fundamenteel buiten het doek, wat het gevoel versterkt dat het zich beweegt en observeert buiten de grenzen van het schilderij zelf. Tegelijkertijd was er een 'ziend oog' nodig om dit werk te kunnen creëren; een blik die zowel de wereld als de kunst zelf kan openen en interpreteren. Elk van deze blikken wordt echter gevangen binnen een afgelijnd kader, wat de spanning benadrukt tussen
vrijheid van observatie en de beperkingen van het kunstwerk. Deze dynamiek draagt bij aan de diepe vervreemding en het contemplatieve karakter van haar werken.
Tussenruimte
Als ruimte hiertussen - waar mens en omgeving elkaar lijken te raken, daar is geen ‘lege’ leegte. De focus bij het meest recente werk van Sarah ligt op lichamen die zich begeven in een onbestemde plaats. Deze omgeving kenmerkt zich door een dampige, ongedefinieerde ruimte die geen houvast biedt, er is geen schaduwvlak dat zou kunnen duiden op een rustpunt in de beweging van het menselijke lichaam.
Bij een eerste blik toont het werk mogelijks een intieme, verstilde scène. Bij een tweede blik verschuift de betekenis naar vervreemding en desoriëntatie met een knipoog naar het verhaal van Icarus, waarbij hoogmoed ( en overmoed ) de val voorafgaat.
